لاله قدكپور در ۱۳۵۰ در تهران به دنیا آمد. كودكی را در خلوت مهآلود شمال ایران و نوجوانی را در هیاهوی تبدار پایتخت گذراند. او در ۱۳۷۰ در رشتهی مهندسی برق از دانشگاه صنعتی شریف فارغالتحصیل شد و پس از سه سال تجربهی كار مهندسی، در سال ۱۳۷۴ به پاریس رفت تا در رشتهی فلسفه درس بخواند. لیسانس فلسفه را در شاخهی منطق در سال ۱۳۷۷ از دانشگاه پاریسِ1 و دكترای فلسفه را با گرایش علوم شناختی در سال ۱۳۸۱ از مدرسهی پلیتكنیك اخذ کرد. او دو سال در دانشگاه پاریسِ1 به تدریس و تحقیق مشغول بود تا در سال ۱۳۸۳ به تهران بازگشت و پس از آن یك سال در پژوهشكدهی فلسفهی تحلیلی در پژوهشگاه دانشهای بنیادی و سپس پنج سال در گروه مطالعات علم در مؤسسهی پژوهشی حكمت و فلسفه شاغل بود و در این دو مركز، در راهاندازی دو دورهی دكترای فلسفهی تحلیلی و مطالعات علم شركت كرد.
لاله قدكپور در ۱۳۹۰ از شغل دائم دانشگاهی كناره گرفت، هرچند از آن زمان همكاریهایی موقتی با مراكز دانشگاهی داشته و دارد. او در این سالهای اخیر به برگردان متونی از دو نویسندهی مهم قرن شانزدهم فرانسه، میشِل دُو مُونْتِنْیْ و اِتیین دُو لا بُوئِسی پرداخته است. گفتار در بندگی خودخواسته، اثر بُوئِسی در ۱۳۹۰ ترجمه شد و در ۱۳۹۲ به چاپ رسید. جستارها اثر موُنْتِنْیْ نیز در دست ترجمه اند و گزیدهی کوتاهی از آنها تحت عنوان در باب دوستی و دو جستار دیگر در سال ۱۳۹۶ به چاپ رسیده است.
مدرسهی هنر و ادبیات بیدار، با همکاری متخصصان و هنرمندان فعالیت خود را از پاییز ۱۳۹۸ آغاز نموده.
