بهرنگ نیک‌آئین

بهرنگ نیک‌آئین متولد سال ۱۳۶۷، فارغ التحصیل کارشناسیِ ارشدِ رشته‌ی قوم‌موسیقی‌شناسی (اتنوموزیکولوژی) از پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران، دانشجوی دکتری همان رشته در دانشگاه آلبرتای کانادا، عضو شورای علمیِ موسسه‌ی انسان‌شناسی و فرهنگ و همچنین عضو گروه مطالعاتیِ موسیقیِ ترک‌زبانانِ جهان در شورای بین‌المللیِ موسیقیِ سنتی است. او از سال ۱۳۸۳ به فراگیری سازها و مباحث مختلفِ موسیقیِ ایرانی پرداخت و از سال ۱۳۹۳ روی پژوهشِ موسیقی متمرکز بوده است و به طور خاص هنرِ عاشیقیِ مناطقِ ترک‌زبانِ ایران را مطالعه کرده است. ارتباطِ موسیقی با بسترهای اجرایی‌اش، رابطه‌ی موسیقیدان با مخاطبان و تأثیرِ کنش ِمتقابلِ مخاطب و موسیقیدان بر موسیقی عاشیقی از علائق و موضوعاتِ پژوهشِ وی بوده است. همچنین، مسائلِ موسیقی‌شناختیِ گونه‌ی عاشیقی و مسئله‌ی انتقال سنّت در هنرِ شعری‌ـ موسیقاییِ عاشیقی و ارتباط آن با مسئله‌ی تغییرات در این فرهنگ و نظام در مقالاتی در مجله‌ی فولکلور ریسرچ در دانشگاه ایندیانا، مجله‌ی هنرهای زیبا، هنرهای نمایشی و موسیقی در پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران و فصلنامه‌ی موسیقی ماهور منتشر شده‌اند. همچنین، نیک‌آیین با همکاریِ پژوهشگرانِ غیرایرانی مطالعاتِ تطبیقی‌ای روی موسیقیِ عاشیقیِ ایران و جمهوریِ آذربایجان انجام داده است که نمونه‌ای از آن در مجله‌ی موزیکولوژیست در دانشگاه ترابزون ترکیه موجود هست. از حوزه‌های علاقه‌ی او تاریخِ (قوم‌)موسیقی‌شناسی نیز هست و مطالعاتِ مقدماتی‌ای در این حوزه را آغاز کرده است. ترجمه‌هایی نیز در زمینه‌های مباحث بنیادینِ قوم‌موسیقی‌شناسی، موسیقیِ عاشیقی و سنّت‌های داستان‌گویی در آسیای میانه را در سایت انسان‌شناسی ‌و فرهنگ و فصلنامه‌ی موسیقی ماهور منتشر کرده است.

مدرسه‌ی هنر و ادبیات بیدار، با همکاری متخصصان و هنرمندان فعالیت‌ خود را از پاییز ۱۳۹۸ آغاز نموده.