نقشهنگاری یا قلمرونگاری از ابتدای پیدایش، برخلاف ادعای خنثیبودن، همواره به تقویت و تکرار الگوهای مسلط بر جامعه پرداخته و به حذف اقلیتها از چشمانداز جامعه و تعیین سلسلهمراتب طبقاتی، نژادی و غیره تمایل داشته است. در دهههای اخیر شاهدیم که علاوه بر پژوهشگران و کنشگران اجتماعی، برخی هنرمندان نیز نسبت به مسائل مربوط به بازنمایی فضا به آگاهی و راهبردهای ویژهای رسیدهاند و با به پرسش کشیدن نقشهنگاری و پیوند آن با تاریخ و قدرت، تلاش کردهاند رویکردهایی انتقادی ارائه کنند و در قالب کنشهای هنری خود، تجربههایی بدیل از نامکانهای شهری، فضاهای مرزی، حاشیههای استعمارزده و غیره ارائه دهند.
در این کارگاه ضمن طرح مباحث نظری و بازخوانی برخی متون، آثار برخی هنرمندان معاصر را که بر نقشهنگاری انتقادی تمرکز دارند، مطالعه میکنیم. همچنین از مخاطبین دوره انتظار داریم با مشارکت در تمرینهای هر جلسه، از طریق خلق انواع نقشهنگاریهای جایگزین، هر بار روشی را در تجربهی بازنمایی و بازتولید فضا در زندگی روزمره طراحی و تولید کنند.
مدرسهی هنر و ادبیات بیدار، با همکاری متخصصان و هنرمندان فعالیت خود را از پاییز ۱۳۹۸ آغاز نموده.
