در فیلمِ مستند بالقوهگیهای فراوانی هست که سینما را در یکی از خلاقانهترین صورتهای ممکناش تحقق میبخشد. بدین منظور باید از پارادوکسهای (متناقضنماهای) کاذبی همچون تولید/بازنمایی، درام/شعر، هنرمتعهد/هنر برای هنر و … گذر کرد و در چهارچوبی پویاتر در مسیرِ گشودن افقهای سینما به فیلم مستند پرداخت.
در این دوره به فیلم مستند چون تنشی حاصل از رابطهی دیالکتیکی تخیل و تاریخ مینگریم و به بیانی دیگر رابطهی خودآئینی و دگرآئینیِ فرمالِ جاری در فیلم مستند را بررسی میکنیم. سعی خواهیم کرد با ارائهی چهارچوبی تحلیلی بر مبنای تأمل نظری در فرآیند ساختِ فیلم مستند، به این مهم دست یابیم. بنابراین با ارائهی مقدمهای از کلیاتِ نظری آغاز میکنیم و در پی آن با انضمامی و مصداقی کردن بحث در سه عرصهی عملیِ دکوپاژ، میزانسن و تدوین، ایدههای مطرح شده را در بستر طیف وسیعی از فیلمهای مستند شرح و بسط میدهیم.
مدرسهی هنر و ادبیات بیدار، با همکاری متخصصان و هنرمندان فعالیت خود را از پاییز ۱۳۹۸ آغاز نموده.