نوید سلاجقه، هنرمند، معمار، طراح چراغ و نویسنده، دانشآموختهی معماری و طراحی شهری در تهران، مارسی و پاریس، از ۱۳۸۶ تا ۱۳۹۳ در فرانسه به فعالیت در زمینهی معماری و طراحی شهری مشغول بوده است. او فعالیت هنری خود را از اوایل دههی هشتاد با دو نمایش در پلاک۱۳ ونک آغاز کرد و از آن پس در ایران و دیگر کشورها نمایشهای متعددی داشته است. تمرکز او همواره بر ابداع روشهای جدید هنر ساختن و ارائهی قطعاتی در ترکیبات چیدمانی است و در این مسیر از کولاژ، حجم، طرح نقاشانه و گرافیکی، فیلم، چیدمان و اجرا استفاده میکند. هستهی نخستین کارهای او اغلب از «جهان دیگری»، اشیأ و خاطرات یافتهشده، و گفتگو با تاریخ و جغرافیا شکل میگیرد و با مداخلهی بنیادین در وضعیت نخستین این کارمادهها، در فرایندهای گوناگونِ «ترجمه»، به فرمهای بدیل و منتزع شده از متن نخستین دست مییابد. در فرمالیسم او، فرم اغلب به وضعیت مستقر و نهایی نمیرسد و آنچه اهمیت دارد مسیری است که طی آن کارمادهی اولیه دگرگونی مییابد. در کارهای او همواره با واریاسیونهای گوناگونی از هر چیز روبروییم، از اینرو «تکرار» به عنصری جداییناپذیر از رویکرد هنریاش تبدیل شده است. پرکتیس هنری او غالبا با مفهومپردازی همراه است. در نمایش یادآوری ناشناختهها (۱۴۰۱) مفاهیمی چون «یادآوری»، «پراکتیس ندیدن»، «تیرگی و پرهیب» اهمیت ویژهای دارند. در نمایش ناپسند و ناخواستنی (۱۴۰۳، استودیو۵۱) مسألهی «تجربهی خشم به میانجی مداخله در کارماده» را موضوع قرار داده است.
نوید سلاجقه و بهار صمدی در ۱۳۹۲ گروه استودیو۵۱ را تشکیل دادند و تا به امروز در آن به فعالیت هنری، تولید و نمایش میپردازند. سلاجقه مؤسس، طراح و سازندهی چراغهای ازنور است که در ۱۳۹۵ در تهران تأسیس شده و تا به امروز به فعالیت میپردازد. او همچنین از سال ۱۳۹۸ به فعالیت فرهنگی مشغول شد و از بنیانگذاران و گردانندگان مدرسه هنر و ادبیات بیدار است. از دیگر فعالیتهای او پژوهش و نوشتن دربارهی هنر است، از جمله نوشتههای او که منتشر شدهاند مقالههای گروه عرصه؛ به سوی یک استتیک گفتن (میدان، ۱۳۹۹)، و سوژهی انزوا و تجربهی تنانهی خشونت جهان در هنر ( نقد اقتصاد سیاسی، ۱۴۰۳) است که در آن به بازخوانی برخی آثار بدنمحور هنرمندان تجسمی ایران در دهههای هشتاد و نود پرداخته است.
مدرسهی هنر و ادبیات بیدار، با همکاری متخصصان و هنرمندان فعالیت خود را از پاییز ۱۳۹۸ آغاز نموده.
